Na een wonderwel vlekkeloze rit richting Tilburg wisten we het wel zeker. De pioneers van de crossover en skatepunk waren terug in het land. Een uitverkochte Jupiler zaal was dan ook het logische gevolg. Dat het een memorabel optreden ging worden konden we wel met zekerheid zeggen , Suicidal Tendencies kan er met hun jarenlange ervaring prat op gaan om hun optredens telkens op een geweldig feestje te laten uitdraaien.
Maar eerst was het de beurt aan Milkmen, een punk formatie die ook al 20 jaar aan de bak is . Ze deden me in de eerste plaats denken aan een oude D.R.I. met hier en daar wat meer punk invloeden. Al bij al een perfecte opwarmer voor wat nog komen moest.
Al vanaf de eerste noten van You can't bring me down werd het talrijk opgekomen publiek wild. Mike Muir oftewel Cyco Miko was terug in oppervorm evenals de rest van de band, wat een performance dat deze mannen telkens tentoon spreiden.Gevolgd door Two-side politics en I shot reagan, met teksten die nog altijd de dag van vandaag zouden kunnen geschreven zijn , bleef men het gaspedaal induwen. Dat Suicidal een enorm arsenaal aan machtige songs heeft weet elk rechtgeaarde fan en er zal voor iedereen wel iets om van te smullen geweest zijn alsook zal elke fan hier en daar wel op zijn honger blijven zitten hebben, maar dat is dan ook logisch. Met nog sublieme versies van Trip at the brain, Possessed to skate, I saw your mommy, Sublimanal en War inside my head werd de temperatuur in de zaal al heel hoog. - Ondertussen was mijn linkeroor aan het afzien van die irritante Hollander die het altijd nodig vond om na elk nummer op zijn vingers te fluiten recht in mijn oor, keeskop !!
Met Cyco vision die de nodige wall of deaths teweeg bracht matte men het publiek verder af. We are family bracht nogmaals het luidkeels meegebrulde ST met zich mee. Afsluiten deed men met het heel prachtige How will I laugh tomorrow when I can't even smile today die overging in Pledge your allegiance waarbij het aanwezige publiek op het podium werd geroepen, dit stond binnen de kortste keren overvol met fans die hun "5 minutes of fame" konden waarmaken . Met al dat publiek op het podium slaagde men er toch nog in om Memories ten gehore te brengen.
Het mag duidelijk zijn, Mike Muir en de zijnen kwamen, zagen en overwonnen. Allemaal klasse muzikanten, down to earth guys die enorm veel respect hebben voor hun fans. Suicidal Tendencies kan hierbij putten uit een enorm arsenaal aan klassiekers, dit is een killer combinatie. Wat een feestje was me dat. Hopelijk komen ze de volgende maal het "hellhole" Belgie ook plat spelen..
