Op muzikaal vlak was 2016 zeker geen hoogvlieger. Het was een jaar waarin er verschillende bands gelanceerd werden na één schamel succesnummer terwijl er heel wat betere artiesten zijn die al jaren vechten tegen de commerciële bierkaai. 2016 bracht ook in de Belgische festivalwereld geen topnamen en deed er daarnaast nog wat releases bovenop waar je hoofdpijn van krijgt. Alvorens we overgaan tot het uiteenzetten van mijn top 3 qua albumreleases, beste festivalact, beste festival en beste concert van 2016, zou ik graag even stilstaan bij de twee minpunten van 2016: Bring Me The Horizon en de commercialisering van het muzieklandschap.
Flop van 2016: Bring Me The Horizon
Ollie Sykes van BMTH schreeuwt al jaren zijn stem schor tijdens concerten, maar tijdens hun optreden tijdens de AB was het voor mij einde verhaal. Een band zoals deze zien afglijden in de commercialiteit is voor een fan van het eerste uur bijzonder jammer. Een mix van verschillende samples en softe tunes hebben het overgenomen van het eens zo harde geweld dat de band produceerde tot Sempiternal. That's the spirit is zeker geen slecht album voor de gemiddelde pop/rock fan. De release heeft er dan ook voor gezorgd dat ze er een hele resem fans bij kregen en deze mensen hebben zeker geen ongelijk, maar als metalfan kan ik deze muziek echt niet meer smaken. 2016 was voor mij dus vooral een pijnlijk afscheid van één van mijn favoriete bands, al hoor ik ze sinds dit jaar wel elke week op Studio Brussel, helaas.
Tendens van 2016: Commercialisering van het muzieklandschap
Bazart, Bastille en Oscar And The Wolf, het zijn de softe elektropop bands die het hebben overgenomen. Dat muziek en smaak evolueert doorheen de tijd is normaal, maar alle bands moeten dan ook dezelfde kansen krijgen. Na twee albums de wei van Pukkelpop mogen afsluiten of na één succesvolle song bejubeld worden door Studio Brussel is gewoon niet eerlijk tegenover alle bands die al jaren vechten om hun minder commerciële muziek aan de man te brengen. Altijd hetzelfde liedje op je radio of dezelfde bands op de festivals was een tendens die ook in 2016 werd doorgezet. Het verschil tussen Studio Brussel, MNM en Q-Music wordt elke dag kleiner en op het vlak van bands krijgen we vaak een voorgekauwde eenheidsworst voorgeschoteld. Hopelijk brengt 2017 op dat vlak wat verandering.
Beste Albums 2016
Genoeg over de negatieve kanten van het afgelopen jaar. In 2016 werden er zeker ook enkele parels van albums afgeleverd. Mijn top 3 bestaat dit jaar uit Skillet, Architects en Metallica!
TOP 3
2016 was voor mijn nummer 1 – Architects – een bijzonder triest jaar. De band verloor Tom Searle na een slepende strijd tegen kanker. Het muzikale genie achter de band drukte echter nog zijn stempel op het nieuwe album, waardoor het wederom een prachtexemplaar geworden is. De albumtracks Match Made In Heaven en Downfall maken de muzikale sterkte van de band nog maar is meer dan duidelijk. Hopelijk blijven ze ook na dit verlies doorgaan op hetzelfde elan.
Het is trouwens ook Architects dat voor mij het beste concert van 2016 gegeven heeft. Hun optreden in Den Trix stond bol van emotie en het respect tussen de band en het publiek was zeer bijzonder. Daarnaast gaven ze ook gewoon het beste van zichzelf en passeerden er heel wat nieuwe songs de revue. De band gaat dus lopen met twee prijzen in 2016: Beste album en Beste Concert.
Skillet is al jaren één van mijn favoriete livebands en met het album Unleashed maken ze na Rise meer dan duidelijk dat ze er na al die jaren nog steeds staan. De combinatie van de vrouwelijke zang met de melodische toetsen op de achtergrond raakt bij mij telkens een gevoelige snaar.
Metallica verdient zeker een pluim op de hoed in 2016. Ze hebben met Hardwired to Selfdestruct een plaat afgeleverd die je doorheen 2017 nooit zal beu worden. Elke song op het album is geniaal waardoor het album beluisterd kan worden zoals een goed boek. Je luistert het in één ruk uit en begint daarna gewoon opnieuw!
Beste Festivalact en Beste Festival
Het beste festival van 2016 is voor mij Graspop Metal Meeting. Niet omdat het een uitzonderlijke editie was, maar vooral omdat er maar weinig festivals waren die mij hebben kunnen overtuigen om een ticket te kopen in 2016. In 2017 belooft het echter totaal anders te worden. Zowel Arras, Rock Werchter, Hellfest en Graspop kwamen al met enkele klinkende namen op de proppen. De strijd zal in 2017 duidelijk heftiger zijn.
De beste festivalact: Twisted Sister en Black Sabbath winnen deze prijs met verve. Het was in beide gevallen een fantastisch afscheid van twee grootheden in de metalscene. Ze maakten van GMM16 een evenement om nooit te vergeten.
Het was een jaar waarin er duidelijk enkele parels te rapen vielen, maar bovenal kijk ik toch al uit naar 2017. Het jaar waarin SOAD op Rock Werchter staat en Daft Punk een nieuwe plaat uitbrengt, wat kan er nog misgaan?
