Avatarium werd in 2013 opgericht door Leif Edling, de songwriter van Candlemass. In dat geval weet je al wat je ongeveer kan verwachten: doom. In 2015 verscheen hun tweede langspeler The Girl In The Raven Mask. Verwacht geen doom à la carte, maar eerder doom als fundering waar Avatarium een mooi huis op aan het bouwen is.
Een van de kamers is zeer jazzy ingericht, de kamer ernaast heeft een zeer psychedelisch kantje en ik vermoed dat er nog wel enkele kamers bij zullen komen in de toekomst. De zangeres, mevrouw Jennie-Ann Smith verdient haar eigen grote slaapkamer. Deze zangeres is helemaal nieuw voor me en het bevalt me uitermate. Ze is niet het type zangeres dat het moet hebben van hoge uithalen of theatrale passages. Het lijkt een erg monotoon geluid, maar dat is het niet. Haar uithalen zijn een stevigere versie van de gewone zangstem waarbij ze nooit uitschuift. Vooral haar jazz-gerichte vocalen vallen in de smaak. Het doet me wat denken aan wat Anette bij Nightwish heeft gedaan met “Slow, Love, Slow”.
Jennie-Ann is er wel beter in. Dat merk je vooral in “The January Sea”. Een nummer van circa 8 minuten. Soms bijna a capella, soms iets steviger, ondersteund door een trage doom riff. Ook op de up tempo ballad “Pearls And Coffins” is de zang van zeer hoog niveau. Persoonlijk heb ik over het algemeen weinig met refreinen, maar bij dit nummer past het helemaal. Verder is het vooral genieten van de titeltrack die bijna gaat swingen, omkaderd door knap gitaarwerk! “Hypnotized” doet de titel alle eer aan maar het is een love it or hate it nummer. Ik twijfel nog.
Op de ganse cd is geen misser te noteren. Er is gezorgd voor variatie in stijlen waarbij ze het me erg moeilijk maken om er labels op te plakken. Misschien wordt dit in de toekomst duidelijker.Ik betrap me er op dat, hoewel ik de melodieën en de zang erg apprecieer, het moeilijk is om de ganse cd in één keer te beluisteren. Na de eerste vier nummers hou ik er vaak even mee op. Dat is niet zo heel vreemd voor iemand met een zeer brede muzieksmaak. Er zijn maar weinig bands die dat van me gedaan krijgen. Doch, het ligt zeker niet aan eentonigheid. Avatarium doet erg veel moeite om voldoende afwisseling te brengen. Misschien is één van hun sterke punten, de zang, ook een zwak punt naarmate de cd vordert.
Tracklist :
