Wie begin jaren 2000 opgroeide met skateboards, baggy broeken en een flinke dosis puberfrustratie, kon maandagavond in Vorst Nationaal zijn hart ophalen. Simple Plan streek er neer met de Bigger Than You Think! Tour en bewees dat nummers die ruim twintig jaar geleden slaapkamers en mp3-spelers domineerden nog altijd moeiteloos een arena kunnen laten ontploffen.
Dat de Canadezen ondertussen een maatje groter spelen, stond eigenlijk al voor de eerste noot vast. Het concert was oorspronkelijk gepland in Ancienne Belgique, maar door de enorme vraag naar tickets verhuisde de hele productie naar Vorst Nationaal. Een sprong die Simple Plan probleemloos verteerde.
Voor Charlotte Sands was de taak weggelegd om de avond op gang te trekken. Met amper een halfuur speeltijd, een stevige stem en een flinke dosis energie zette de Amerikaanse meteen haar visitekaartje af. Later keerde ze nog terug om samen met Pierre Bouvier "Jet Lag" te zingen. Neck Deep mocht daarna het tempo verder opvoeren en maakte van Vorst al vroeg een kolkende poppunkzaal.
Om 21.20 uur was het dan eindelijk tijd voor waar duizenden fans op wachtten. Simple Plan koos niet voor een voorzichtige opbouw, maar trapte meteen het gaspedaal in met "I'd Do Anything". Confetti vloog door de zaal en vanaf dat moment was duidelijk dat nostalgie die avond geen vies woord zou zijn. "Shut Up!", "Jump" en "Addicted" volgden elkaar in sneltempo op. Tussendoor kreeg ook recenter werk zoals "Nothing Changes" zijn plaats.
De sterkte van Simple Plan zit daarbij niet alleen in een catalogus vol herkenbare refreinen. De band weet uitstekend hoe je van een concert een show maakt. "Welcome to My Life" kreeg een stripachtige visuele omlijsting, tijdens "Summer Paradise" vlogen gigantische strandballen door de zaal en voor "Astronaut" veranderde het podium in een kosmisch decor.
Bouvier beperkte zich bovendien niet tot het hoofdpodium. Voor "Untitled (How Could This Happen to Me?)" trok hij naar een kleiner podium achteraan in de zaal en kroop hij achter de piano. Tijdens "Take My Hand" zocht hij vervolgens zijn weg tussen het publiek. Even later ging alle sérieux opnieuw overboord met een medley van "All Star", "Sk8er Boi" en "Mr. Brightside".
Het absolute gekkenhuis volgde bij "What's New Scooby-Doo?". Fans verkleed als Scooby-Doo mochten het podium op en veranderden Vorst Nationaal enkele minuten in een behoorlijk absurde tekenfilm. Het type onnozelheid waar Simple Plan al 25 jaar opvallend goed mee wegkomt.
Voor de bisronde hield de band twee kanonnen achter de hand. Tijdens "I'm Just a Kid" wisselden Bouvier en drummer Chuck Comeau zelfs van plaats, waarna "Perfect" de avond mocht afsluiten. Eerst klein en akoestisch, daarna met de volledige band en duizenden stemmen die ieder woord kenden.
Simple Plan probeert anno 2026 niet krampachtig te ontsnappen aan zijn verleden. Integendeel: de band omarmt het en bouwt er een feest rond. Veel fans zijn ondertussen twintig jaar ouder, maar wanneer "I'm Just a Kid" door Vorst Nationaal galmt, blijkt volwassen worden plots bijzonder relatief. Voor anderhalf uur waren we allemaal opnieuw die kid.
Link naar de foto's: Facebook
