An Evening With Knives & The Midnight Ghost Train - NEST Gent - 22/02/2018

Review:Concerten
 Jens Deklerck    25 februari 2018

Donderdag 22 februari, Gent. Terwijl de wekelijkse uitgaansavond in de studentenstad zich ondanks de kou op gang trok, stapten we op het Gentse Zuid het gebouw NEST binnen voor een avond vol stevige gitaren. No Name Collective had voor deze avond An Evening With Knives en The Midnight Ghost Train gestrikt om het aanwezige publiek naar hogere sferen te brengen. Of ze in dit opzet geslaagd zijn, lees je in onderstaand verslag.


An Evening With Knives: een uitstekende combinatie van emotie en techniek

An Evening With Knives bracht onlangs nog hun debuutplaat “Serrated” uit. De positieve bevindingen van onze recensent kan je nog eens nalezen op An evening With Knives .

Ook in een live setting wist het Nederlandse trio al snel te overtuigen. Het gitaarspel vol emoties zoals razernij, woede en ingetogenheid vulde al snel het kleine zaaltje. De lichaamstaal van zanger/gitarist Marco Gelissen hielp in het begin zeker, maar de technische kwaliteiten van de muzikanten namen al snel het commando over. Grote delen van het publiek sloot de ogen en liet zich verleiden tot voorzichtig bewegen op de aanvoer van post-metal, stonerklanken en een vleugje doom. Het verhaal onder leiding van de prominente gitaren zat boordevol emotie en drama doorspekt met enkele heerlijke uithalen van vocale razernij. De emotionele rollercoaster werd gedurende drie kwartier gretig opgepikt door het respectvolle publiek. Na afloop sprak de glimlach op de gezichten van de bandleden boekdelen: Missie geslaagd!

The Midnight Ghost Train: Een vette portie feestelijk gegrom

De hoofdact van de avond was The Midnight Ghost Train. Het ervaren trio uit Kansas mocht onder meer al grote festivals als Graspop 2016 en Roadburn Festival 2013 op zijn palmares schrijven. Deze keer waren ze in ons land in het kader van een Europese tour gekoppeld aan het album “Cypress Ave” dat halverwege 2017 werd uitgebracht.

Een enthousiaste uithaal van zanger/gitarist Steve Moss zette onmiddellijk de toon voor wat een hogesnelheidstrein van stoner rock op de Amerikaanse leest zou worden. Hard, snel en vol passie vlogen de gitaarsalvo’s in het rond, hier en daar vergezeld van een lekkere streep eigenzinnige blues. Dit vormde een uitstekende basis voor de brommende vocalen. De entertainers pure sang spaarden hun instrumenten niet. Na slechts enkele nummers smeekte de eerste gitaar al om genade. De interactie tussen zanger en bassist verspreidde ten slotte een onweerstaanbare dwang tot headbangen doorheen het hele gebouw. Het laatste album stond vanzelfsprekend centraal. Aan sneltempo passeerden songs als Tonight en het bluesy Lemon Trees de revue. Het feestje werd afgesloten met een aantal bisnummers waarbij het bijna volledige a capella stuk Ain’t It A Shame vlotjes werd beantwoord en meegeklapt.

Conclusie: We kunnen concluderen dat de aanwezigen in NEST waar voor hun geld hebben gekregen. Het No Name Collective combineerde met deze line-up met succes de donkere emotie en technische kwaliteiten van An Evening With Knives met de tonnen ervaring en het aanstekelijk karakter van The Midnight Ghost Train. De tijd vloog voorbij waarna de nacht met een kamerbrede glimlach kon worden voortgezet.