Kommil Foo - Liefde Zonder Meer

Review:CD-reviews uit BeNeLux
 Bram Verstappen    1 augustus 2017

Het lijkt wel of Kommil Foo, het duo van de broers Mich en Raf Walschaerts, nooit stil zit! Sinds hun ontstaan in 1987 brachten ze de ene plaat na de andere uit, om nog maar te zwijgen van de vele theaterproducties en nevenprojecten waar ze zich aan wijden. Dit jaar (precies 30 jaar na hun ontstaan trouwens) kwam de nieuwe cd Liefde Zonder Meer uit.


Het feit dat Kommil Foo al die jaren zo actief bezig blijft, is een gegeven dat ik enkel kan toejuichen. Toen ik hen voor ’t eerst hoorde, was ik meteen verkocht. Die constante speling tussen proza en muziek, het balanceren tussen een lach en een traan…. Ja, de broers Walschaerts weten precies hoe ze een publiek kunnen boeien. Hoewel Liefde Zonder Meer een nieuwe cd is, zijn niet alle nummers erop nieuw. Enerzijds horen we enkele nieuwe liedjes uit de voorstelling ‘Schoft’, anderzijds worden we getrakteerd op een aantal nummers die al jaren ter sprake komen, maar nu voor ’t eerst werden opgenomen. Waarom nu, vraag je je af? Wel, Mich wijt het zelf aan het feit dat Kommil Foo voor het eerst een fantastische band rond zich heeft verzameld. En inderdaad, de acht muzikanten die op deze plaat de ruggensteun bieden aan de broers, zijn stuk voor stuk een muzikale meerwaarde voor het geheel. Maar goed, tijd dus om het album van dichterbij te bekijken.

De albumhoes zelf is heel sober. We zien een zwart-witte foto waarop Mich Raf liefdevol aan zijn borst drukt. Vertederend, intiem en eerlijk, zoals het hele album trouwens. Verder zien we gewoon de naam Kommil Foo staan en op de achterkant een oplijsting van de nummers, zwart op wit. Prachtig in zijn eenvoud….

Het eerste nummer, ‘Mateloos bemind’, zorgt meteen al voor kippenvel. Een intiem nummer waarin Mich ons (zonder het expliciet te zeggen) welkom heet, de deuren opent van wat een rustige wandeling doorheen de woorden van Raf en Mich zal worden. Meteen hierop volgt een soort muzikaal gecontroleerde chaos, de intro van ‘Zoogdier’, het tweede nummer op de plaat (geschreven door André Manuel). We horen hoe Mich de weg beschrijft van onder naar boven langs een vrouwenlichaam, elk deel grondig verkennend op een poëtische manier. De muziek die het nummer begeleidt is bombastisch en perfect afgewogen op hetzelfde moment, maar vormt een enorm contrast met de rest van de plaat. Toch lijkt dit niet te storen, maar juist een meerwaarde te bieden aan het geheel.

Hierna neemt Raf even over voor ‘Huis van fluweel’, waar hij ons deels vertellend en deels zingend meeneemt op een nostalgische reis naar het huis uit iemands jeugd. Het doet me een beetje denken aan ‘Het dorp’ van Wim Sonneveld. Die vergelijking is misschien wat vergezocht, maar ik moest er meteen aan denken. Het nummer begint als een heel rustige ‘trip down Memory Lane’, maar ontaardt vervolgens in een drukker muzikaal stuk, waaruit ik afleid dat dat huis misschien toch niet zo ‘van fluweel’ was als eerst gedacht…. Maar dat is natuurlijk een persoonlijke interpretatie.

Wonderbaarlijk’ is een van de covers die op de cd staan. Het is een vrije vertaling van het nummer ‘I Get Along Without You Very Well’ van Hoagy Carmichael. Het belicht een andere kant van liefde, namelijk het leren loslaten, en het beseffen dat dit misschien niet altijd zo vanzelf gaat…. Ook ‘Maan’ is een cover, deze keer van The Scene. Kommil Foo heeft het in een nieuw muzikaal jasje gestoken dat zeker niet moet onderdoen voor het origineel. Hier toont Kommil Foo opnieuw hun uitgebreide muzikale kennis en kracht, hun capaciteiten om zelfs met nummers die eigenlijk van iemand anders zijn, toch een eigen ding te doen.

Kom hier dat ik u draag’ vind ik persoonlijk een van de sterkste nummers van Liefde Zonder Meer. Het is een lofzang aan iedereen. En met iedereen bedoel ik echt iedereen. Doorheen het nummer wordt iedereen namelijk benoemd. Sommige mensen worden heel vaag beschreven, waardoor je bij elke beschrijving wel het gevoel hebt dat het gaat over iemand die je persoonlijk kent, maar sommige mensen worden ook echt bij naam genoemd. Ook jij komt in het nummer voor trouwens, aangezien Raf het nummer ook opdraagt ‘aan jou’. Al die mensen stelt Kommil Foo hier gerust door te zeggen dat ze welkom zijn, dat ze geaccepteerd worden en mogen vertellen. Op hetzelfde moment is het een oproep aan iedereen om hetzelfde te doen voor andere mensen: accepteren, welkom heten en luisteren.

Hierna roept ‘Trek je schoenen aan’ ons op om niet bij de pakken te blijven zitten, om ook bij tegenslagen onze schoenen aan te trekken en door te gaan, onze levenslust niet te verliezen, maar te blijven verder gaan, met opgeheven hoofd, de borst vooruit. Vervolgens wordt ‘Passendale’ ingezet, een nummer dat zeer mooi past in de huidige herdenkingen van honderd jaar Eerste Wereldoorlog. Dit nummer is opnieuw een cover van het nummer ‘In Germany Before The War’ van Randy Newman en net als in het origineel wordt ook hier het verhaal van een soldaat geschetst, waar we even volledig stil van worden. Een erg pakkend relaas van een niet nader genoemde soldaat aan het front.
Het laatste nummer, ‘Liefde zonder meer’ gaf z’n titel aan het album. Ook dit is een cover, deze keer van het nummer ‘Nature Boy’ van Eden Ahbez en wederom geeft Kommil Foo ons de oorspronkelijke boodschap van het nummer mee: alleen liefde telt, liefde zonder meer…. Deze laatste zin van het nummer lijkt rechtstreeks voort te meanderen vanuit het eerste liedje, waardoor deze cd met een perfecte circulaire beweging weer uitkomt bij het begin en zo een volmaakt geheel vormt.

Besluiten doe ik graag met een citaat dat ik Raf hoorde zeggen in De Zevende Dag: ‘we hebben het gevoel dat we muzikaal nog nooit zo thuis gekomen zijn’. Laat dit nu precies het gevoel zijn dat ik had, van de eerste tot de laatste noot van deze plaat, een gevoel van thuiskomen. Alsof Kommil Foo ons wil zeggen dat alles wel goed komt, dat het in orde is, dat we mogen zijn wie we zijn, zomaar, en misschien nog bovenal dat we graag worden gezien. Een zalig gevoel, nietwaar? En een gevoel dat Kommil Foo ons gunt: liefde… zonder meer.

Tracklist:
1. Mateloos bemind
2. Zoogdier
3. Huis van fluweel
4. Wonderbaarlijk
5. Maan
6. Kom hier dat ik u draag
7. Trek je schoenen aan
8. Passendale
9. Liefde zonder meer

 

De band kun je op volgende plaatsen nog aan het werk zien:

3 augustus - OLT Rivierenhof

6 augustus - Dranouter / Clubstage