Eindejaarslijstje 2018: Inge van Nimwegen

Nieuws:Muziek
  Inge van Nimwegen    31 december 2018

Another year, another eindejaarslijstje! Een bewogen jaar, waarin deze reporter veel nieuwe artiesten ontdekte, waarvan helaas maar weinigen een album uitbrachten in 2018. 


Desalniettemin viel er te genieten van genoeg muzikaal moois, zowel thuis als in de concertzalen. Of beter gezegd, muzikale ruimtes, want een van de mooiste concerten die ik dit jaar bijwoonde was niet in een concertzaal, maar in de All Saints kerk in Kingston. Het beste concert vond echter plaats in de SugarFactory te Amsterdam; AJJ (voormalig Andrew Jackson Jihad), ramde debuutplaat 'People Who Can Eat People Are the Luckiest People in the World' er integraal door, vocaal bijgestaan door hun onstuimige publiek.

Over de speakers thuis klonk onder ondere het vijfde album van The Wonder Years, vanaf opener 'Raining in Kyoto' tot de laatste aangrijpende noot het klinkend bewijs dat poppunk het nog steeds in zich heeft te evolueren. Maar ook werd ik geïntroduceerd aan emorapper nothing,nowhere., die met 'ruiner' een uitzonderlijke plaat neerzet. Maar luister ook vooral mijn album top 10 eens door:

1. The Wonder Years – Sister Cities
2. nothing,nowhere. – ruiner
3. Tiny Moving Parts – Swell
4. Joyce Manor – Million Dollars To Kill Me
5. Trash Boat – Crown Shyness
6. The 1975 – A Brief Inquiry Into Online Relationships
7. David Byrne – American Utopia
8. Laura Jane Grace & The Devouring Mothers – Bought to Rot
9. Can’t Swim – This Too Won’t Pass
10. Cher – Dancing Queen