Eindejaarslijstje 2017: Erik Van Damme

Nieuws:Muziek
  Erik Vandamme    23 december 2017

Naar goede gewoonte presenteren we ook dit jaar weer eindejaarslijstjes. We hebben het ietswat anders aangepakt en ingekort zodat jullie vlugger mee zijn met onze reporters en fotografen. Lees er hier het relaas van onze reporter Erik Van Damme.


Ik geef het eerlijk toe, ik gruw van eindejaarslijstjes. Ik heb in 2017 circa 700 concerten gezien, festivals en voorprogramma's bij gerekend. Ik heb circa 200 cd recensies geschreven voor snoozecontrol.be. Daar die uitzonderlijke parels of onvergetelijke concerten of evenementen uit kiezen was een onmogelijke opgave. Onbewust 'vergeet' je wel iemand, of ontgoochel je een steengoede band of organisatie al even onbewust. Maar ik heb alle festivals, concerten en cd's eens overlopen en er toch dat bijzonder evenement, festival en die één cd gevonden die een beetje boven die andere uitsteekt.

Best evenement: Coalescaremonium (Bouche a Oreille - Brussel) - 08/04/2017

Festivals die traditoneel weer hoge toppen scheerden zoals Main Square Festival, Antwerp Metal fest, Gésfakrock, Dunk!festival tot Villa Pace/Vredefeesten. Hebben ook in 2017 mijn hart meer dan gestolen. We bezochten ook heel wat kleinere maar minstens even fijne festivals als Devils rock for an angel, Headbangers ball fest, Blast from the past, black out bash en dergelijke meer. Eén voor één ontdekkingen die ons bij zijn gebleven. Alcatraz Metal Fest in een nieuw kleedje, met drie dagen en twee podia, was eveneens een schot in de roos. We herontdektenen de gezelligheid van Rock Herk. En genoten met volle teugen van het aanbod op Genk On Stage.

Maar het evenement dat me totaal van de sokken heeft geblazen dit jaar was Coalescaremonium , een heel bijzonder festival dat we bezochten in Brussel op 8 april 2017. Het bijzondere aan het festival Coalescaremonium is de unieke samensmelting tussen muziek, Kunst, verkleedpartijen en het totaalpakket dat ons de ene keer terugbrengt naar de Victoriaanse tijd. De andere keer een meer gotische omkadering. We schreven daarover: " Om maar aan te duiden dat Coalescaremonium veel meer is dan enkel de muziek op zich. Dat is ook te merken aan de locatie, en podium aankleding. Alles gaat door in een oud Klooster, en ademt de sfeer daarvan dan ook uit. In de grote zaal is de dansvloer een soort Heksen kring, met alle occulte tekens erop en eraan. De Chapel, waar de andere concerten doorgingen, is in het verleden een kapel geweest. Dat zaaltje stond snel overvol, maar daardoor werd een heel intieme sfeer geschapen. Bovendien is er de bijzonder winkels, de modeshow en de DJ's die zorgden voor wervelende, gotische dansfestijnen."

Het volledige verslag kunnen jullie hier  nog eens nalezen:

Best concert 2017: Radiohead - Main Square Festival - Arras (Frankrijk) - 02/07/2017

Tussen al die concerten die unieke parel vinden die boven de andere uitsteekt? Dat was mogelijk nog moeilijker. We deden dit jaar opvallend veel ontdekkingen. Dat begon al vroeg in het jaar met een bijzonder evenement in Ancienne belgique waar BARST + Karen Willems, Empusea, CHVE en het project Mediamaterial ons een sprookjesachtige avond bezorgeden, die ons met verstomming sloeg. Dyscordia bevestigde meermaals hun ijzersterke live reputatie. In mening zalen werden we murw geslagen, maar op alcatraz Metal Fest zagen we een band die zijn eigen grenzen verlegd..

Op Nuits Botanique ontstond iets magisch dankzij An Pierlé in de Kerk van Laken. Dunk!festival was naar goede gewoonte één langgerekte ontdekkingsreis. Op Genk on stage waren we onder de indruk van Zwangere Guy, Barely Autumn, Wietse, DYKES. Of neem nu Monkey Juice die ons omver bliezen in het voorprogramma van Steak Number eight. Die laatste zette zelfs één van DE concerten van het jaar 2017 neer.

Eveneens ontdekkingen die een onvergetelijke indruk nalieten. Crites, Nele needs a holiday, Falling man, Viktor, Emily Bear en recent Wouter Dewit. Ook Adamo, André Brasseur, Albert Hammond en Guido Belcanto bewezen dat ook op oudere leeftijd je parels van concerten kunt geven, die aan de ribben blijven kleven.

Echter, het absolute top concert van 2017 was Radiohead die met een extreem eigenzinnige set Main Square Festival 2017 mochten afsluiten op zondag 2 juli in Arras. We schreven daarover: '' Radiohead bracht een indrukwekkende set van meer dan twee uur naar voor, waar nieuwer en ouder werk elkaar vonden. Ingetogen momenten, waarbij je een speld kon horen vallen, werden afgewisseld met eerder dansbare elektronische huzarenstukken. Zonder meer bracht Thom en de zijnen iedere aanwezige daardoor in diepe ontroering, van pril begin tot bitter einde. Daardoor slaagde de band er met brio in, een volledig Citatel te ontroeren en bedwelmen. Na een meer dan twee uur vertoeven in onaardse schoonheid tussen intensieve muziek en indrukwekkende beelden, voelden we een warme gloed over ons neerdalen. Zo een gevoel dat je nooit meer kwijt wil geraken. Radiohead zal altijd eigenzinnige wegen bewandelen, en daardoor niet iedereen kunnen bekoren. Maar wij, en duizenden mensen samen met ons, genoten met volle teugen van deze trip naar een heel andere, onaards mooie wereld. Waar een spel van licht en geluid je verweesd doen achterblijven.''

Lees het volledige verslag hier

CD van het jaar 2017: AmenRa – Mass VI (Neurot Recording)

Die ene unieke cd eruit kiezen was zelfs nog moeilijker. We kwamen de ene parel na de andere tegen. Zoals Matt Watts ''How different it was when you where there''. Of F.O.D die met "Harvest'' bewees dat punk verre van dood is. Marche Funébre zorgde voor een huivering doorheen ons gehele lijf met ''into the arm of darkness''.Kyoko bracht ons met haar nieuwste titelloze schijf in diepe ontroering in februari. KOLFSKOP gaf met ''Cambozola superster'' de toon aan van ontdekkingen doen binnen experimentele muziek.

Via morc records leerden we de prachtige nachtegaal Annelies Monseré en Matt Christensen kennen. Bloodrocuted , die er helaas ook mee ophielden dit jaar, bracht met 'for the dead travel fast' één van de sterkste metalplaten van het jaar uit. Eveneens o.a. Moker, Fabulae Dramatis, Beyond the labyrinth, Our Hate, Marginal, Powerstroke en Fireforce bevestigen hun ijzersterke status met een gloednieuwe schijf.

Consouling sound was ook in 2017 weer actief aanwezig met adembenemende mooie schijven van o.a. Monnik, Empusea tot Charnia en Kolektiv die een bijzonder experimentele plaat uitbracht, boordevol soundscapes die een diepe indruk nalieten. Ook Struggler , die eigenlijk al sinds 1979 aan de weg timmeren, deden ons met verstomming staan.

Shameless Promotion staat borg voor het afleveren van pure kwaliteit. Zoals ''Lucky + Love'' van LUCKYandLOVE. Of neem nu Always, de indrukwekkende schijf van Blue Hour.

Crites overdonderde ons niet alleen live, ook hun titelloze schijf verblufte ons. Guido Belcanto bracht een heel knappe schijf uit over het leven. Barley Autumn, de Eels van de lage landen, bezorgde ons een krop in de keel. Viktor verlegt met 'Your Eyes' eigen grenzen. Isolde bewijst ook solo haar vrouwtje te kunnen staan. Transport Aerian doet ons naar goede gewoonte ook nu weer met verstomming staan. Een andere ontdekking was Fantoomlijn. Je leest het, teveel om op te noemen. Want ik kan zo nog even doorgaan.

Uiteindelijk is het AmenRa die , op de valreep, met de gouden medaille gaat lopen. Over Mass VI schreven we: ''Als er iets is veranderd tegenover vroeger, dan is het dat AmenRa zich op deze schijf van zijn meest breekbare kant laat zien. De intense momenten van complete stilte bij het begin van elke song, en vaak daartussen, zijn zo aangrijpend mooi, dat de wilde uithalen je koude rillingen bezorgen tot de bot. Nee, veel verandering is er niet te merken op deze nieuwe schijf, al is het eerder subtiel en verborgen in die eerder vernoemde 'stille momenten'. Maar één ding is zeker. Nog nooit heeft het nakende einde ons zo diep geraakt, zodat we geen angst meer hadden van de dood, als toen we AmenRa voor het eerst zagen aantreden op Fortarock in Nijmegen, medio 2013. Op Mass VI zet AmenRa deze stelling weer eens iets meer in de verf. We waren niet zomaar onder de indruk van deze schijf, we zijn weer een ander mens geworden. Indrukwekkend, is dan ook een understatement."

Lees de volledige recensie ook via volgende link: AmenRa - Mass VI

Dan rest me nog enkel iedereen een heel gelukkig 2018 toe te wensen. Laten we er gewoon meer zijn voor elkaar, alsof dit vanzelfsprekend is. In moeilijke en gemakkelijke momenten in het leven. Als je iemand tegen komt op straat, wens die persoon gewoon een goedemorgen of een goede dag? Zelfs dat lijkt in deze koude tijden iets wat we niet meer doen. Maak van 2018 een magisch jaar, begin met jezelf.